Przewodnik dla singli. Jak odnaleźć dojrzałą miłość

przewodnik-dla-singli-centrum-zdrowia-w-harmonii
Relacje | Związki | Rodzina

Przewodnik dla singli. Jak odnaleźć dojrzałą miłość

Jest coś, co dotyka każdego z nas: tęsknota za prawdziwą miłością i partnerem dopasowanym jak „dwie połówki pomarańczy”. 

W tym artykule odczarujemy mity o wielkiej miłości, sprawdzimy, dlaczego stan bycia singlem może być najważniejszym i najbardziej transformującym etapem w Twoim życiu oraz odkryjemy, jak zbudować bezpieczną przystań… w samym sobie, aby zbudować trwały, bezpieczny związek partnerski.

Jak odnaleźć wewnętrzną pełnię i…
zakochać się?

To zdanie, dla wielu może zabrzmieć jak zimny prysznic: „Prawdziwa wielka miłość wcale nie musi przydarzyć się każdemu”. To słowa psycholożki Marty Niedźwieckiej z artykułu dla Zwierciadła. Na pierwszy rzut oka te słowa mogą wydawać się bezwzględne. W kulturze, która od dziecka karmi nas, przekonaniem o „dwóch połówkach pomarańczy” i obietnicą, że za rogiem zawsze czeka ktoś pisany nam przez los, przyjęcie tej myśli bywa jednym z najtrudniejszych kroków w stronę emocjonalnej dorosłości.

Zwierciadło artykuł
Zwierciadło. Artykuł Marty Niedźwieckiej

A co, jeśli to zdanie jest tylko redefinicją miłości? 

To nie brutalna prawda tylko zrozumienie, że marzymy o wielkiej miłości i ją idealizujemy. Poprzez marzenia chcemy być z idealnym partnerem/partnerką. Etap zakochania uznajemy za wielką miłość i mylimy z dojrzałą miłością. Chcemy mieć idealny związek i rozumieć się w nim jak 2 połówki pomarańczy. A gdzie jest przestrzeń na inność drugiej osoby, na bycie sobą, na wolność wyrażania siebie – dla siebie samego i dla partnera, na akceptację i docenianie wzajemne, pomimo wad i trudności? 

_____________________

Autor: Jolanta Sokołowska

Czas czytania: 5 min

_____________________

Spis treści:

Jak odnaleźć wewnętrzną pełnię i… zakochać się?

Część I. Zakochanie a dojrzała miłość.

Część II.  Miłość to nie plaster na deficyty.

CZĘŚĆ III. Bezpieczeństwo rodzi się w Tobie! Fundament dojrzałej relacji

Część I. Zakochanie a dojrzała miłość.

Dlaczego dojrzałe uczucie to praca z samym sobą, a nie chemia lub różowa chmurka.

Często relacja uczuciowa jest lustrem: czego dowiadujemy się o sobie, co możemy lub nawet powinniśmy zmieniać.

Zakochanie się i znalezienie partnera/partnerki.

To nie sukces, to początek drogi życia, w której jest inspirowanie wzajemne, wspólne przeżywanie tego co przynosi życie, ale też… własny rozwój. Tym większy jeśli mieliśmy bardzo trudne doświadczenia w przeszłości a marzymy o szczęściu i związku z dojrzałą miłością.

Możemy rozwijać się będąc w związku, ale jeśli jesteś już po rozstaniu i jesteś rozczarowany/rozczarowana lub zraniony/zraniona – to zostań singlem, na 1 rok lub 2-3 lata, tyle ile potrzebujesz, aby był czas na refleksję i zmianę w sobie.

To będzie ważny czas dla Ciebie – czas na głębokie poznanie siebie, bez oceniania, krytyki, bez wymagań, oczekiwań i kolejnych zranień. To będzie czas zakochania się w sobie i zakochania się w życiu. Poczujesz co to jest szczęście i to nastawienie do życia, będzie przyciągać dużo  pozytywnych, dobrych zdarzeń i… zupełnie innych partnerów życiowych!

Jeśli wchodzimy w związek z listą oczekiwań idealności, wyjątkowości, często jesteśmy rozczarowani, widzimy braki. Wpadamy w pułapkę zmieniania drugiej osoby. Niezadowolenie rodzi smutek, irytację, złość i negatywne nastawienie, które mnoży problemy.

Dlaczego szukamy idealnych związków?

Bo mamy w sobie wiele lęków, obaw, których źródło nie tylko tkwi we wcześniejszych niepowodzeniach czy rozczarowaniach, ale zostało w nas z okresu dzieciństwa, a być może jest jeszcze głębiej zakorzenione – w schematach rodowych i naszej genetyce.

Zatem ważne jest odróżnienie dwóch pojęć, które w naszym języku i wyobraźni bezustannie się zlewają: zakochania i dojrzałej miłości.
  • ✔
    Zakochanie to biologia. To chemia, koktajl neuroprzekaźników, dopaminowy haj i stan zmienionej świadomości, w którym projektujemy na drugiego człowieka wszystkie nasze pragnienia i tęsknoty. W tym stanie wszystko wydaje się proste, jasne i euforyczne.
  • ✔
    Jednak dojrzała miłość nie jest różową chmurą.
    Kiedy mija faza zauroczenia, zaczynają się realne wyzwania tożsamościowe:
    • gdzie kończę się ja, a zaczynasz ty?
    • jak nie wpaść w zależność i nie zatracić własnej autonomii?
    • jak znieść to, że drugi człowiek ma wady miewa gorsze dni i nie jest stworzony po to, aby zaspokajać moje oczekiwania?

Część II. Miłość to nie plaster na deficyty.

Czy traktujesz swojego partnera jak ratownika?

Ogromny błąd w związku polega na traktowaniu partnera jako ratownika. 

Zbyt często szukamy miłości nie z pozycji pełni i chęci dzielenia się, ale z poziomu wewnętrznego głodu, braków, lęków. Z niedojrzałej postawy: „Niech ktoś przyjdzie, zaopiekuje się mną, zapełni moją pustkę i sprawi, że wreszcie poczuję się bezpiecznie i wartościowo”. „Mam dla kogo żyć”.

Prawda bywa bezkompromisowa:

Miłość nie służy do karmienia naszych deficytów

Jeśli wejdziesz w relację z wewnętrzną pustką i oczekiwaniem: „Daj mi, bo potrzebuję”, szybko zamienisz związek w emocjonalną transakcję albo pole ciągłych pretensji. Ten związek będzie spotkaniem dwóch niezaspokojonych lęków, a nie dwóch dorosłych osób.

Miłość leczy rany!

Ale Ty sam/sama wiesz co Cię boli i tylko sam/sama w pełni umiesz dać sobie to co jest uzdrowieniem, uleczeniem braków, deficytów. I poczuciem się wartościowym człowiekiem, w pełni zasługującym na szczęście i miłość. Dlatego ulecz swoją miłością samego siebie. Zasługujesz na miłość. Urodziłeś się po to żeby być szczęśliwym i odnajdziesz swoją drogę do szczęścia.

W gabinecie często słyszę: „Budujemy związek”, „Chodzimy na terapię, aby poprawić komunikację w związku”. A co jeśli zamiast budowania lepszego związku, popracujesz nad sobą samym. A zamiast szukania lepszego związku – pobędziesz jakiś czas sam/sama. Jeśli odczuwasz trudności w porozumieniu się w związkach, potrzebny jest czas refleksji, wniosków z doświadczeń z wcześniejszych związków, aby ten czas pracy nad sobą i bycia singlem, efektywnie wykorzystać na poukładanie się samemu ze sobą.

To będzie czas zbudowania relacji ze sobą samym:
  • ✔
    głębokie poznanie siebie, kim jestem
  • ✔
    jakie są moje braki i uzupełnienie ich
  • ✔
    jakie są moje zranienia, smutki i uzdrowienie ich, aby poczuć się dobrym, wystraczającym i wspaniałym człowiekiem. Aby czuć swoją pełnię, swoją wartość i swoje zasoby, a nie braki.

Pokochaj siebie zanim pokochasz drugą osobę

Na co dzień pracując w Procesie Transformacji z klientami mówię, że pełne odczuwanie miłości to:
  • ✔ pokochanie siebie – swojego wewnętrznego dziecka
  • ✔ pokochanie życia, aby żyć pełnią życia
  • ✔ pokochanie ludzi, aby dawać miłość, naturalnie dzielić się własnym szczęściem i radością życia. Wtedy związek partnerski jest spełnieniem w dawaniu i przyjmowaniu miłości.

Proces Transformacji w związku

Ten proces, aby był szybki i skuteczny – to głęboka Praca z Emocjami i nawykami zapisanymi w Podświadomości. To one ukształtowały Twoją osobowość. Możesz wiele zmienić:
  • ✔ zbudować poczucie bezpieczeństwa w sobie,
  • ✔ poczucie bycia wartościowym człowiekiem i 
  • ✔ poczucie głębokiej akceptacji siebie, szacunku, podziwu za proces zmiany, dojrzewania i świadomego życia jako dorosły człowiek.
W tym procesie spotykasz się z Wewnętrznym Dzieckiem. Spotkanie się ze sobą, z systemem rodowym i własną genetyką, dzieciństwem, odwzorowaniem i zmianami epigenetycznymi – wtedy wiem kim jestem. Wtedy tworzę nowe wzorce, świadome paradygmaty czyli przekonania. Jestem świadomy/świadoma siebie i inaczej przyciągam, wybieram partnerów. Bo nie czuję braków, czuję pełnię, czuję swoje zasoby i znam swoje ograniczenia. Nie potrzebuję brać, uzupełniać, tylko chcę dawać, wymieniać.

Część III. Bezpieczeństwo rodzi się w Tobie! Fundament dojrzałej relacji

Przejdźmy teraz do sedna, bez którego żadna dojrzała relacja po prostu nie może zaistnieć: do relacji z samym sobą.

Bardzo często wchodzimy w randkowanie z ukrytym, podświadomym motywem: szukamy w drugim człowieku bezpiecznej przystani. Chcemy, by ktoś swoją obecnością, deklaracjami i stałością uciszył nasze wewnętrzne lęki i wzmocnił poczucie własnej wartości.

Co dzieje się, gdy Twoje poczucie bezpieczeństwa spoczywa na barkach partnera?

Pojawia się lęk przed utratą. Pojawia się pokusa kontroli, zazdrość, kurczowe trzymanie się drugiej osoby i nieustanne sprawdzanie: „Czy on/ona nadal mnie kocha? Czy nie odejdzie?”. Wtedy relacja przestaje być przestrzenią spotkania, wzrastania a staje się klatką. Jest wtedy dużo wymagań, oczekiwań, sprawdzania i zmieniania drugiej osoby. Często też sami siebie zmieniamy dla drugiej osoby. Chcąc usilnie zmienić niedopasowanie, możemy zabrnąć tak daleko, że nie wiemy już sami kim jesteśmy. A potem zmęczenie, rozstania i  „Mam dość”, „Teraz będę sam/sama”. Często to jest powód, dla którego deklarujemy, że chcemy być singlem – zmęczenie i rozczarowanie dotychczasowymi relacjami. 

Natomiast warto zostać singlem z wyboru, na jakiś czas, aby poznać i przetransformować swoje odczuwanie miłości, zmienić swoje braki w pełnię. 

Wtedy zmienimy definicję wielkiej miłości, tej idealnej, wyjątkowej na dojrzałą miłość, opartą na przyjaźni, akceptacji i bliskości.

Prawdziwa wolność zaczyna się, gdy bezpieczeństwo odnajdziesz w sobie.

  • I tutaj jest początek tej dojrzałej prawdziwej miłości. Kiedy wiesz, kim jesteś, gdy potrafisz utulić własny smutek, zaakceptować swoje cienie, słabości i nieidealność. Wtedy dzieje się coś niezwykłego – przestajesz patrzeć na potencjalnego partnera jak na kogoś, kto ma Cię „dopełnić” albo „uratować”.

    Jeśli pokochamy siebie:

    1.

    Nie musimy naginać drugiego człowieka pod swoje wyobrażenia. Kiedy nie boisz się odrzucenia, nie próbujesz formatować partnera, aby podobnie myślał i czuł jak Ty. Dajesz mu przestrzeń na jego unikalną osobowość, inne tempo życia, inne pasje, a nawet na to, że w wielu sprawach diametralnie się od Ciebie różni.

    2.

    Pozwalasz mu po prostu być. Nie wymagasz, by był Twoim klonem ani lekiem na Twoje niespełnienie. Przyjmujesz go z całym pakietem jego inności, bo Twoja stabilność nie zależy od tego, jak on się dziś zachowa.

    3.

    Przechodzicie z „podpierania się” do wzajemnej wymiany. Zamiast dwóch kulejących osób, które opierają się o siebie, by nie upaść – w relację dojrzałą, byciem spionizowanym, silnym i odpowiedzialnym.

    Często żartuję w moim gabinecie: „Wspieramy się, to oznacza, że Ty masz 1 nogę, ja mam 1 nogę, razem mamy 2 nogi. A jeśli czujemy, że sami mamy 2 nogi, nic nam nie brakuje, to nie wspieramy się, tylko pędzimy do życia, widząc obok siebie partnera, dając sobie wzajemną motywację, inspirację i rozwój. Dzielimy się, wymieniamy i wzrastamy, osiągając dużo więcej, bo tak działa każde inspirujące środowisko na nas. Zatem jesteśmy dla siebie inspiracją, a nie opłakiwaniem starych zranień.

    Wtedy związek nie jest już walką o przetrwanie ani układem ratującym życie.

    Staje się fascynującym miejscem wymiany myśli, wzajemnego wzrastania, poszerzania horyzontów i wspólnego rozwoju. Jesteście razem nie dlatego, że bez siebie zginiecie, ale dlatego, że razem Wasz świat staje się bogatszy, a Wasza wolność – jeszcze pełniejsza.

Jeśli jesteś dziś singlem

Potraktuj ten czas nie jako zły los, nie układa mi się w związkach, ale jak najcenniejszy czas rozwoju, pracy nad sobą. Zbuduj fundamenty w sobie, poukładaj swój świat emocji wewnątrz siebie. Stań się swoim pierwszym, najbardziej zaufanym domem, aby budować taki sam bezpieczny dom z drugą osobą.

Gdy przestajesz traktować stan bycia singlem jak „awarię systemu”, którą trzeba natychmiast naprawić aplikacją randkową, odzyskujesz swoją sprawczość. Jeśli zbudujesz relację ze sobą opartą na zrozumieniu, miłości i akceptacji – Twoje życie już teraz jest kompletne. Poznanie drugiego człowieka będzie rozwojem, wymianą i cieszeniem się tym, kim jesteś i co już osiągnąłeś/osiągnęłaś.

  • Pamiętaj! Twoja kompletność zaczyna się w Tobie!

Jestem coachem, hipnoterapeutą, trenerem rozwoju osobistego i biznesowego. Jestem biologiem-genetykiem, przewodnikiem Kąpieli Leśnych, wykładowcą uczelni wyższej na kierunku Terapia Lasem. Jestem absolwentem Uniwersytetu Łódzkiego i Szkoły Głównej Handlowej. Mam 3 dyplomy uczelni wyższych oraz dyplom MBA. Mam również Certyfikat Hipnoterapeuty Omni Hypnosis Training Centre oraz Certyfikat Przewodnika Kąpieli Leśnych Shinrin-Yoku. 

Przez wiele lat pracowałam w korporacjach, zarządzając ponad 1000 osób. Dlatego wiem jak ważne jest, aby radzić sobie ze stresem i emocjami. Od kilkunastu lat prowadzę gabinety w Centrum Zdrowia W Harmonii. Prowadzę Programy Rozwoju pomagające w Samoregulacji Psychicznej, aby umieć redukować skutki stresu, takie jak: stany depresji, lęki, trudne relacje, uzależnienia. Promuję Rozwój Osobisty i wzmacnianie Odporności Psychicznej poprzez zarządzanie własnymi emocjami i budowanie silnej Inteligencji Emocjonalnej.

Pomagam w rozwoju osobistym i biznesowym w Programach: Detoks Emocjonalny, Odporność na Stres i Inteligencja Emocjonalna. Pracuję z klientami metodą: Hipnoterapii, Coachingu Emocji i Terapią Lasem. Pracuję z menedżerami i właścicielami firm, a także z klientami indywidualnymi, parami i rodzinami, w tym z dziećmi i młodzieżą. 

Prowadzę Ośrodek Terapii Leśnej w Puszczy Bolimowskiej, a w nim 1-dniowy warsztat Kąpieli Leśnych połączony z technikami relaksu w Naturze oraz Dni Zdrowia dla firm. Uczę jak na co dzień zadbać o swoją Samoregulację Psychiczną w kursach on-line: Treningi Uważności, Mocy Oddechu, Medytacji i Technik Relaksu.